حسين مدرسى طباطبائى

37

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

بقعهء مدفن حضرت شاهزاده حسين پيش‌ترها در قبرستان بزرگ شهر واقع بوده كه اكنون به‌جاى آن ميدانى سرسبز در شمال و درختستانى در جنوب مزار قرار گرفته‌اند . بقعه در ميان صحن بزرگى است كه با دو درگاه ورود در شمال و جنوب با بيرون ارتباط مىيابد . آشپزخانه آستانه در زاويهء جنوب غربى و حسينيه در زاويهء جنوب شرقى قرار گرفته ، و پيشاپيش درگاه ورود شمالى در داخل صحن سقاخانهء حضرت است ، گرداگرد صحن ايوان‌هايى است با آرايش‌هاى كاشى كارى كه معمولا هريك با طرحى خاص خود تزيين شده است . پيشاپيش بقعهء متبرك حضرت شاهزاده حسين دو ايوان در شمال و جنوب هست كه ايوان شمالى جزء بناى اصلى بقعه ، و سقف آن در همه سو با مقرنس‌كارى و لچكىهاى پيشانى با كاشىهاى دورهء صفوى آراسته است جز آن‌كه در دورهء ناصرى تالارى جلوى آن بنا نموده‌اند . ايوان جنوبى را هيأت امناء آستانه در سال هاى اخير بنا و به سبك زيبايى با كاشىكارى آراسته‌اند . بدنهء خارجى بقعه در دو سوى ديگر ( شرق و غرب ) با كاشىكارى و نام‌هاى متبرك اللّه و محمد و على به خطوط بنايى ، و با مشبك‌هاى كاشىكارى آراسته بوده كه در تعميرات اخير به سبك پيش تجديد گرديده است . در جانب شرقى و غربى بقعه دو رواق بالاسر و پايين پا قرار دارد كه درگاه‌هاى شرقى و غربى حرم بدانها گشوده مىشود . هر دو رواق جزء بناى اصلى بقعه است